موتور جت
موتور جت نوعی موتور است که از شتاب دادن و تخلیه شاره برای ایجاد رانش برپایه قانون سوم نیوتن استفاده میکند.
به ادامه مطلب مراجعه کنید.
موتور جت نوعی موتور است که از شتاب دادن و تخلیه شاره برای ایجاد رانش برپایه قانون سوم نیوتن استفاده میکند.
به ادامه مطلب مراجعه کنید.
توربوپراپ (به انگلیسی: Turboprop) نوعی موتور توربینی گازی است که در آن از گردش محور توربین برای گرداندن ملخ وایجاد رانش استفاده میشود.
به ادامه مطلب مراجعه کنید
برای مشاهده ی این موضوع به ادامه ی مطلب مراجعه کنید
رینگ یک کلمه انگلیسی (Ringe) است که به همان شکل اصلی در زبان ما
رایج شده است و معنای آن حلقه میباشد و در اصطلاح به حلقههای فلزی گفته میشود که
در روی پیستون قرار میگیرند.

برای آنکه تصور درستی از
رینگ و پیستون داشته باشید به مثال ساده زیر توجه کنید. در نظر بگیرید که یک قوطی
کنسرو ماهی را به سطح صافی مثل یک تکه فلز ، شیشه آینهای و... تکیه دهید حال از
کنار به محل تماس قوطی و سطح نگاه کنید مشاهده خواهید نمود که قوطی کنسرو از
لبههای فوقانی و تحتانی که مقداری برجستهتر است به سطح مذکور چسبیده است و مابقی
ته قوطی با کمی فاصله نسبت به سطح صاف قرار دارد. در واقع رینگهای پیستون همان
برجستگیها میباشند و بدنه قوطی هم به مشابه بدنه پیستون.
در استفاده از رینگها در ساختمان پیستونها یک سری اهداف دنبال میشود که اهم آنها عبارتند از:
- کاهش سطح تماس میان پیستون و جداره سیلندر تا حداقل ممکن
- نگهداری و حفظ تراکم در قسمت فوقانی پیستون
- جلوگیری از اصطکاک و ممانعت از فرسودگی بیش از حد
- کنترل روغن و روغنکاری در فاصله بین دیواره سیلندر و پیستون
- انتقال حرارت از پیستون به دیواره سیلندر
رینگهای پیستون از جنس چدن خاکستری ساخته میشوند، زیرا فلزی است مقاوم که در برابر گرما حساسیت کمی از خود نشان میدهد و در ضمن دارای قابلیت ارتجاعی خوبی میباشد. تعدا رینگها در هر پیستون بسته به نوع موتور و تراکم مورد نظر از سه تا پنج و گاهی تا هفت رینگ متغیر میباشد. موتورهای بنزینی معمولی بندرت دارای بیش از سه تا چهار رینگ هستند اما موتورهای دیزلی معمولا دارای 5 تا 7 رینگ در هر پیستون میباشند .
رینگها برحسب کار مخصوصی که انجام میدهند و نیز
برحسب محل قرارگیری شان بر روی پیستون طبقهبندی میگردند. بر این اساس رینگها به
دو گروه رینگ های متراکم و رینگهای روغن تقسیم میشوند.


در سالن مونتاژ اجزای مختلف اتومبیل را به هم متصل می کنند
در ابتدا قطعاتی که زیرکاری محسوب می شوند به هم مونتاژ می شوند. به عنوان مثال قطعات ایزولاسیون از جمله این قطعات هستند. قطعات ایزولاسیون از داخل تا بیرون اتاقک را از لحاظ نفوذ صدا، حرارت و آب و... عایق بندی می کنند. یک سری از قطعات ایزولاسیون برای جلوگیری از نفوذ گرما و حرارت هستند و بعضی مخصوص جلوگیری از نفوذ آب هستند. آنهایی که برای جلوگیری از نفوذ صدا و حرارت هستند، اول نصب می شوند. چراکه باید به طور مستقیم با بدنه در تماس باشند. به عنوان مثال عایق بندی صوتی و حرارتی پشت داشبورد اول نصب می شود. بعد هم عایق بندی کف و سپس عایق بندی سقف انجام می شود که همگی مربوط به داخل اتاق هستند. تزیینات عملکردی هم نیاز به عایق بندی دارند که به عنوان مثال در محفظه موتور انجام می شود. تزیینات داخلی شامل دسته سیم هایی هم می شوند. مثلاً سیم هایی که از محفظه موتور جایی که باتری وجود دارد خارج می شوند و به چراغ های عقب می رسند. بعد هم ایزولاسیون شیشه انجام می شود.
بعد قطعات دیگری نصب می شود که شامل تودری ها و داشبود و قطعت رودری یعنی قطعاتی که بیرون بدنه می بینید مثل دستگیره ها و تزیینات بدنه می شود.
به طور موازی با این کار باید قطعات موتور را هم جمع کرد و به هم متصل کرد تا موتور تشکیل شود. بعد از درست کردن موتور لازم است قطعاتی مثل دینام و استارت و به طور کلی سیستم های مختلفی که به موتور نزدیکند را روی موتور نصب کرد. قبل از نصب موتور در داخل بدنه باید گیربکس و جلوبندی را هم نصب کرد و بعد همه اینها با هم داخل محفظه موتور قرار داده می شوند و سپس اگزوز وصل می شود. خودرویی که به این مرحله می رسد، در ایستگاه های مختلف حرکت می کند و در این ایستگاه ها قطعات مختلف دیگر مثل چراغ، برف پاک کن و ... نصب می شود. چرخ ها هم سرجایشان قرار می گیرند و دست آخر صندلی ها نصب می شود. بعد تزیینات داخل صندوق انجام می شود و تنظیمات نهایی صورت می گیرد. این تنظیمات شامل توازی چرخ ها، تنظیم چرخ ها و برنامه ریزی رایانه ای خودرو است.

بعد از ساخت خودرو تست های مختلف روی آن انجام می شود
به طور کلی تست هایی که روی خودرو انجام می شود عبارتند از : تست های برقی و تست های عملکردی مثل تست عملکرد ابزار داخل اتاق، تست روی جاده (خودرو را توی جاده می گردانند تا ایرادهایش مشخص شود). تست ترمز نیز در ایستگاه مخصوصی انجام می شود. تست نفوذ آب هم به این صورت انجام می شود که خودرو را زیر یک دوش می برند و آب فراوانی روی آن می ریزند. نوارهای مشکی دور درها نوار آب بندی است که توی ایستگاه هایی که قطعات خرده ریز در آنها به خودرو متصل می شود به خودرو چسبانده می شود.
این طرح الزاماً مانند طرح های قبلی نیست. وگرنه هیچ پیشرفتی صورت نمی گیرد. سپر، چراغ و شیشه بخش های حساسی هستند که خودروسازها نمی گذارند طراحی های آنها فاش شود. یک طرح زمان خیلی زیادی راز شرکت باقی می ماند و هیچ کس حق ندارد آن را از شرکت خارج کند. چون نقاشی های مربوط به خودرویی که به عنوان مثال قرار است در سال2012 تولید شود, از همین حالا (2008) کشیده می شود و در صورتی که فاش شود تازگیش را برای مشتری ها از دست می دهد. بنابراین برای خودروسازان مهم است که فاش نشود این خودرو چه شکلی خواهد بود و در عین حال جاسوسی صنعتی هم در صنعت خودروسازی خیلی رایج است.
از آن جا که طراحی بسیار مهم است و نتیجه اش هم خیلی دیر وارد بازار می شود، حتماً مدیر عامل هم باید آن را تصویب کند. در هنگام طراحی بخش های مختلف خودرو یعنی داخل خودرو، خارج خودرو، تودری ها و بخش های ظاهری اتومبیل نقاشی می شود. بعد ویژگی هایی که باید در دل خودرو باشد و با چه تیپ خودروهای موجود در بازار قرار است رقابت کند و این که خودرو چه قسمت هایی از بازار را می تواند پوشش دهد بررسی می شود. به عنوان مثال طبیعی است که خودروی پاترول را نمی توان با پژو 206 مقایسه کرد. چون دو بازار مختلف را پوشش می دهند.
در نهایت طرح هایی که واحد طراحی ارایه می دهد به هر دلیلی مثل زیبایی، مد هنری جامعه یا دلایل دیگر، باید قابل توجیه باشد. به عنوان مثال در حال حاضر مد مورد پسند آیرودینامیک و گرد بودن خودرو است. به این ترتیب طرح های مختلف بررسی می شود و بحث های مختلفی می شود تا در نهایت طرحی تصویب شود.

این اثبات کننده های فناوری در حد یکی دوتا ساخته می شوند و هیچ وقت وارد بازار نمی شوند. به عبارتی از آن جا که ممکن است قطعه ساز شکل خودرو را لو بدهد، شکلی از ماشین ساخته می شود تا یک سری ایده ها -حتی ایده های عجیب و غریب- در آنها امتحان شود. فرم, دیزاین و.. خودرو در اثبات کننده های فناوری امتحان می شود. به عنوان مثال شیشه هایی که قرار است در خودرو مورد استفاده قرار بگیرد در آنها نصب می شود و آزمایش می شود. وقتی کارایی ایده ها اثبات شد، در نمونه اولیه خودرویی که قرار است بعداً به بازار عرضه شود امتحان می شود تا از نظر تولیدی و صنعتی نهایی شود. به عنوان مثال قطعه اولیه داخل خودرو نصب می شود و مشخص می شود باید به عنوان مثال سوهان بخورد تا گوشه نداشته باشد. حتی طرح اولیه ای که به نظر می رسیده نشدنی بوده، با ساخت و آزمایش نمونه اولیه عملی بودن خود را اثبات می کند. به این ترتیب نمونه های اولیه در خودروی اصلی که قرار است به بازار بیاید پیاده می شود. این همان پدیده انتقال فناوری است. قسمت حساس انتقال فناوری بین مرکز تحقیقات و مراکز تولید است که کاری درون سازمانی است. بعد که کار پیچیده تر می شود انتقال فناوری بین شرکتی که تا حالا از این فناوری ها استفاده کرده و آن که این فناوری را ندارد رخ می دهد و شرکتی که فناوری به آن منتقل می شود، به شرکت انتقال دهنده فناوری پول می دهد.
البته پیش از این که نمونه اولیه ساخته شود، نیازمندی های مشتری در نظر گرفته می شود. به عنوان مثال ساخت نمونه های اولیه متعدد باعث شد چیزهایی که ابتدا لوکس بوده حالا در خودرو لازم تلقی شود. نمونه اش کولر و فرمان هیدورلیک است که قبلاً کالاهایی لوکس تلقی می شدند حالا لازم به نظر می رسند.
سپس طرح به واحد معماری خودرو می رود. واحد معماری از واحدهایی است که در هنگام طراحی خودش هم در این کار دخیل بوده. واحد معماری طرح ها و قطعه های مختلف را از لحاظ امکان مونتاژ، خدمات پس از فروش و مسایل مربوط به تأمین و نگهداری خودرو بررسی می کند.

بعد از این که کارخانجات قالب ها را ساختند اولین قطعات را بیرون می دهند
اولین قطعات با قالب هایی که فرم هنری قطعه را هم در نظر دارند ساخته می شوند. چون قطعه ای که عملکردش در ظاهر خودرو هم مؤثر است -نظیر داشبورد- باید زیبا هم باشد و در نور و گرما ترک نخورد. بعد از این که فرم هنری مورد تأیید قرار گرفت و قطعه از قالب هنری خارج شد، با آن خودرو را می سازند. ولی هنوز سطح ظاهری خودرو کاملاً مشخص نیست. بعد قطعه را گرین (دون دون) می کنند.
همزمان با بالا بردن قابلیت فرایند تولید خودرو، باید فرایند تولید قطعه نیز انجام شود و این دو کار با هم انجام شود تا بدون دردسر به تولید انبوه برسد. به این ترتیب اولین خودروها در کارخانه تولید می شوند.
در ابتدا باید ثابت شود که کارخانه می تواند یک خودرو تولید کند. بعد باید ثابت کند که می تواند وارد مرحله پیش تولید شود و سپس تولید انبوه صورت می گیرد. در هرکدام از فازها باید قابلیت فرایند تولید همراه با کیفیت محصول بالا برود.

در کارگاه بدنه سازی ورقه های فرم گرفته را به هم جوش می دهند
به این ترتیب زیر مجموعه های مختلف خودرو، مثل مجموعه های جانبی بدنه، صندوق، مجموعه کف، مجموعه سقف و مجموعه ستون های عقب، وسط و جلو و مجموعه محفظه و موتور درست شود. بعد این مجموعه ها را به هم جوش می دهند تا بدنه خودرو ساخته شود.

بدنه خودرو که درست شد، آن را به سالن رنگ می برند تا رنگ شود
در این سالن دو تا کار انجام می شود. یکی این که قبل از این که بدنه رنگ شود، آن را داخل حوضچه ای می اندازند. این حوضچه پوشش چربی روی ورقه آهن را از بین می برد. زیرا ورقه آهنی که خریداری می شود، لایه ای از چربی دارد. باقی ماندن چربی بر روی آهن آن را خیلی آسیب پذیر می کند و آهن ممکن است بعداً خوردگی پیدا کند یا زنگ بزند.
وقتی چربی را برداشتند و بدنه تمیز شد آن را داخل حوضی می اندازند تا بدنه یونیزه شود. از آن جایی که بدنه فلزی است، با یونیزه شدن تبدیل به شیئی می شود که یون های مختلف را جذب می کند. باردار شدن بدنه باعث می شود تمام ذرات رنگی که بعداً به بدنه می زنند، به همه جای آن نفوذ کند.
سپس روی بدنه کار سیلر انجام می شود. سیلر کاری است که برای جاهای مختلف بدنه که درزهای گسترده دارد انجام می شود و انجام آن مهارت زیادی می طلبد. در سیلر یک سری مواد خمیر مانند، به نام "ماستیک" روی بدنه مالیده می شود که درزهای مختلف بدنه را می گیرد. زیرا به عنوان مثال وقتی دو تا ورقه آهن روی هم گذاشته می شود، پنج نقطه جوش اینها را به هم متصل نگه می دارد. ولی باز هم لایشان باز است. بنابراین لازم است درزشان را به طور کامل با خمیر پر کنند وگرنه آب و ... در آن نفوذ می کند.
بعد از این که لای درزها با خمیر پر شد، بدنه را توی حوضچه آستر می اندازند. از آن جایی که بدنه حالت یونیزه گرفته تمام آستر را به خودش جذب می کند (آستر پوشش اولیه ای است که قبل از رنگ زدن روی بدنه می زنند). رنگ آستر مهم است و باید متناسب با رنگی باشد که قرار است روی بدنه خودرو زده می شود. به عنوان مثال اگر قرار است روی بدنه رنگ قرمز زده شود، باید آستر آن نیز قرمز باشد. اما به طور کلی آستر توسی، رنگ مناسبی برای آستر است و می توان در زیر اکثر رنگ ها از آن استفاده کرد.
وقتی مرحله زدن آستر تمام شد، بدنه را به اتاق رنگ می برند و روی آن رنگ می پاشند.
این تصویر؟؟؟؟

این تصویر عذرخواهی رئیس شرکت خودرو سازی تویوتا ژاپن بزرگترین غول خودرو سازی دنیا است که بدلیل نقص بوجود آمده در پدال یکی از مدل های تولیدی این شرکت این چنین در برابر مشتریان سر تعظیم فرود می آورد.
این جلسه با دعوت خود رئیس شرکت از رسانه ها تشکیل شده است.
اما اینجا ......
(ادامه جمله با شما)
منبع: http://aftabnews.ir
امروزه در همه نقاط دنیا بحث انرژی و روشهای بهینه سازی مصرف آن از جمله مباحث روز و مهم در محافل اجتماعی ، آکادمیک و صنعتی است.
در کشور ما نیز چند سالی است که این بحث شروع شده.اما این موضوع در ایران ما که زیر بناهای نامناسب تولید باعث تولید محصولات پر مصرف می شود جای بحث و تامل دارد.
صنعت انحصاری تولید خودرو باعث شده که محصولات تولیدی با هر کیفیتی (خوب یا بد) به دست مشتری ایرانی برسد.
حال وقتی بحث ارائه سوخت به نرخ جهانی به دست مصرف کننده می رسد کاش این موضوع نیز به ذهن مسولین امر خطور می کرد که حقوق و دستمزدها نیز بیشتر (تا درآمد سرانه به متوسط جهانی نزدیک تر) و محصولات صنعتی نظیر خودرو نیز به نرخ جهانی به دست مصرف کننده می رسید.
زمانی که خودروی پراید در کشورمان با قیمتی در حدود 8 میلیون تومان (کمی بالا و پایین) در بازارها معامله می شود، این خودرو محصول کشور کره در کشور افغانستان به نقل از خبرنگار مهر که در سایت خبرگزاری فردا منعکس شده با قیمت باور نکردنی یک میلیون 700 هزار تومان و ماکسیما با قیمتی در حدود 6 میلیون تومان به فروش می رسد.این گزارش را در لینک زیر بخوانید.
گزارش خبرنگار مهر را در سایت خبرگزاری فردا بخوانید.
از این موضوع بگذریم.
نکاتی را در خصوص روشهای کاهش مصرف خودرو را با هم مرور کنیم :
از خودروهای پرمصرف بازار ایران میتوان به این خودروهای اشاره کرد: سمند، پارس، 405 ، آردی، آوانته ، پروتون ، گل. از کم مصرفها هم پراید، ماتیز، ام وی ام ، 206 ، ریو ، مزدا 323 نسبتا خوبند.
اقدامات لازم برای کاهش مصرف سوخت خودرو می توان به دو دسته انجام سرویسهای منظم و نگهداری و انجام رانندگی صحیح تقسیم بندی کرد.

نگهداری خودرو:
تنظیم باد چرخها ، تعویض به موقع فیلتر هوا ، تعویض به موقع روغن، گرم کردن خودرو در هوای سرد قبل از حرکت، (در هوای گرم نیازی به گرم کردن خودرو نیست ) مراجعه دوره ای به مراکز تنظیم موتور برای کنترل وضعیت انژکتور و سیستم سوخت خودرو ، چیدمان مناسب بار بر روی بار بند خودرو در صورت استفاده از باربند.(بهتر است وسایل کوچک در سمت جلو و بزرگتر ها در قسمت عقب باربند نصب شوند و روی آنها را بپوشانیم)
نکاتی در خصوص رانندگی:
سفرهای خود را برنامه ریزی کنیم، دور موتور خود را در محدوده 2500 تا 3500 دور در دقیقه تنظیم کنیم ،در سرازیری ها هرگز با دنده خلاص حرکت نکنیم بهتر است با توجه به شیب جاده از دنده مناسب استفاده کنید، سرعت بالا در هنگام رانندگی در شهر و ترمزهای ناگهانی مصرف سوخت را بالا می برد.حرکت در مسیرهای خلوت تر و دارای چراغ قرمز کمتر بهتر است، در توقف های کمتر از دو دقیقه خودرو را خاموش نکنیم. بهترین سرعت برای مصرف کمتر سوخت بین 80 تا 100 کیلومتر است.
پیشرفت تکنولوژی در مسیر صدساله تاریخ صنعت خودروسازی باعث شده است هر ساله شاهد تولید اتومبیل هایی با کیفیت بهتر و مصرف پائین تر سوخت باشیم. اما در تمام این سال ها، دغدغه تأمین سوخت و انرژی های جایگزین برای اتومبیل ها همواره شرکت های معتبر خودروسازی را به خود مشغول ساخته است. این روزها در مورد تولید اتومبیل های دوگانه سوز یا هیبریدی مطالبی شنیده می شود. اتومبیل های الکتریکی از ایده به واقعیت رسیده اند و حتی روش های منحصربه فردی جهت رانش اتومبیل ها ابداع شده است؛ اما هنوز هیچ کدام، از نظر صرفه اقتصادی و کاربری آسان به پای سوخت های فسیلی مانند بنزین و گازوئیل نمی رسند. با این حال ملاحظاتی همچون مشکلات زیست محیطی به وجود آمده در ابعاد کلان از یک سو و تنگناهای مربوط به کاهش ذخایر سوخت های فسیلی از سوی دیگر، باعث شده است تا جهت گیری به سمت انرژی های جایگزینی روند جدی تری به خود بگیرد.
در سال های گذشته سوخت ها و انرژی های جایگزین متعددی برای خودروها معرفی شده است که حتی بعضی از این روش ها تا مرز تولید صنعتی هم پیش رفته و نیز بعضی از این روش ها به تولید انبوه دست یافته است. در این مقاله قصد بررسی این راهکارها را داریم تا به روش های جایگزین برای سوخت های فسیلی دست یابیم.
هوای فشرده:
یکی از جدیدترین شیوه های حرکتی در اتومبیل ها که از آلایندگی بسیار کمی نیز برخوردار است، استفاده از هوای فشرده برای پیش راندن اتومبیل ها است. شیوه کلی حرکتی این اتومبیل ها، استفاده از کپسول های هوای فشرده است. هوای فشرده درون این کپسول ها به شکل خاصی به سوی موتور 4 سیلندر هدایت می شود، سپس هوای فشرده، میل لنگ را به حرکت درمی آورد. این شیوه حرکتی با نیرویی در حدود 25 اسب بخار تنها برای اتومبیل های شهری کوچک، قابل استفاده است با این حال، از نظر سادگی و عملی بودن آن، شیوه ای قابل توجه و قابل پیشرفت است.
گاز طبیعی فشرده (CNG):
تولید مونوکسید کربن گاز طبیعی فشرده نسبت به بنزین حدود 60 درصد کمتر و تولید دی اکسید کربن آن نیز 10 درصد پائین تر است. موتور بسیاری از اتومبیل های حال حاضر جهان را می توان با ایجاد تغییرات کوچکی برای استفاده از گاز طبیعی فشرده آماده کرد. قابل ذکر است که استفاده از گاز طبیعی در اتومبیل ها به سال 1930 بازمی گردد. اما همواره کمبود جایگاه های تزریق گاز فشرده به اتومبیل ها از عوامل اصلی استفاده نکردن از این انرژی بوده است. البته راندمان گاز فشرده نسبت به بنزین پائین تر است اما در مجموع مزایای بسیاری دارد.
انرژی خورشیدی:
استفاده از انرژی بی پایان خورشیدی، سال ها است که مورد توجه خودروسازان قرار دارد. مهم ترین ویژگی انرژی خورشیدی، نامحدود بودن و پاکیزگی مطلق آن است؛ اما مانع اصلی استفاده از نیروی خورشیدی، تغییرات جوی و ابری شدن هوا است که معمولاً چندان قابل پیش بینی نیست. در ضمن صفحات بزرگ جذب انرژی خورشیدی و باتری های سنگین ذخیره آن، عملاً چابکی و تحرک اتومبیل را کم می کند. با این حال، پاکیزگی صددرصد انرژی خورشیدی همچنان مورد توجه تمام خودروسازان است.
هیدروژن:
هیدروژن بی تردید یکی از پاک ترین سوخت های موجود محسوب می شود، اما هیدرولیز آب و به دست آوردن هیدروژن خالص هزینه های زیادی می طلبد. شاید به همین دلیل است که استفاده از هیدروژن برای تعدادی از کمپانی های خودروسازی، هنوز در مرحله تحقیق و پژوهش است. در محیط های شهری نیز تنها بعضی از کشورها، هیدروژن را به عنوان سوخت اتوبوس های درون شهری به کار گرفته اند. در ضمن خاصیت انفجاری هیدروژن نیز از محبوبیت آن برای استفاده در خودروها کاسته است.
بیودیزل:
موتورهای دیزل با مصرف گازوئیل (نفت گاز) کار می کنند اما چندی است که بحث استفاده از بیودیزل بالا گرفته است. در بیودیزل از روغن های گیاهی، چربی های حیوانی و روغن های سنگین به عنوان سوخت استفاده می شود. ویژگی این مواد اولیه بازیافت و بازگشت آسان آنها به چرخه طبیعت است. تهیه روغن های فوق از طریق کشت و فرآوری به دست می آید؛ اما هنوز فاصله زیادی با مصرف عمومی دارد.
الکل:
اتومبیل های مسابقات مشهور آمریکا، موسوم به «ایندی 500» همگی از اتانول خالص استفاده می کنند. اتانول نوعی الکل است که به هنگام احتراق، نیروی بیشتری نسبت به بنزین تولید می کنند. حتی بعضی از اتومبیل های غیرمسابقه ای مانند فورد تا رولی FFV نیز به گونه ای طراحی شده اند که می توانند هم از اتانول و هم از بنزین استفاده کنند. درصد آلایندگی اتانول نیز پائین و در حد قابل قبولی است اما قیمت بالای آن، مهم ترین مانع برای فراگیر شدن استفاده از آن محسوب می شود.
نیروی الکتریکی:
با توجه به تخریب لایه ازن به وسیله سوخت های فسیلی مدت هاست که استفاده از نیروی الکتریکی برای رانش اتومبیل در قالب موتورهای هیبریدی، پیل سوختی و تمام برقی مطرح است. در حال حاضر بعضی از خودروهای جهان مجهز به باتری های قابل شارژ الکتریکی است اما از بدو شروع تحقیقات بر روی خودروهای تمام الکتریکی، معضل باتری های سنگین، نخستین و مهم ترین معضل برای حرکت این اتومبیل ها به حساب می آمده است. شاید به همین دلیل است که تنها 3 درصد اتومبیل های سراسر جهان با نیروی برق حرکت می کنند. با این حال، باتری این اتومبیل ها همواره در مسیر پیشرفت بوده و سبک تر از گذشته می شود.
خودروهای هیبریدی:
در حال حاضر خودروهای هیبریدی نمایانگر یکی از جدی ترین روش های استفاده از انرژی های جایگزین در خودروها هستند. این خودروها درواقع خودروهایی برقی هستند که برای شارژ باتری های کوچک خود از یک موتور درون سوز استفاده می کنند که همیشه در نقطه بهینه عملکرد قرار دارد. مزایای این خودروها، کوچک شدن اندازه موتور، کاهش مصرف سوخت و کاهش آلاینده های محیط زیست است. در این زمینه شرکت خودروسازی تویوتا با ارائه خودروی پریوس پیشتاز بوده و طبق برنامه ریزی های اعلام شده قرار است این شرکت تا سال 2012 تمام خودروهایش را هیبریدی کند شرکت آمریکایی فورد نیز تصمیم دارد تا سال 2008 میلادی 5 مدل خودروی هیبریدی را ارائه کند.
خودروهای برقی:
یکی دیگر از زمینه هایی که اخیراً و به خصوص با پیشرفت های رخ داده در بازار تلفن همراه به عنوان یکی از چشم اندازهای جدی صنعت خودروسازی مطرح شده، خودروی تمام برقی است. این خودروها از باتری های الکتروشیمیایی به عنوان منبع قدرت استفاده می کنند و در نتیجه آلودگی زیست محیطی آنها تقریباً صفر است. از مهم ترین مشکلات این خودروها، وزن و هزینه بالای باتری ها و نیز کم بودن مقدار انرژی انباشته در آنها است که این موضوع سبب شد تا مدتی فعالیت های تحقیقاتی بر روی خودروهای تمام برقی به حالت رکود درآید اما امروزه به دلیل پیشرفت های شگرفی که در تکنولوژی باتری ها رخ داده است، افق روشنی برای این خودروها ترسیم می شود. این تحول، به طور عمده ناشی از نیاز بازار گوشی های تلفن همراه به باتری هایی با توان انباشت انرژی بالا بود. به عنوان نمونه تعداد گوشی هایی که مقدار مصرف باتری آنها از چند وات فراتر می رود، طی 4سال گذشته چند برابر شده است. این موضوع اهمیت نیاز به باتری های پرانرژی را بیشتر نشان می دهد. مثلاً در سال،1998 باتری های لیتیوم یون یا لیتیوم پلیمر از جمله باتری های گران قیمت به شمار می آمدند و لذا از آنها در مصارف خاص استفاده می شد اما در حال حاضر این نوع باتری ها به وفور در گوشی های تلفن همراه و یا لپ تاپ ها استفاده می شود.
اگر این پیشرفت ها را در کنار پیشرفت های رخ داده در دهه های گذشته در نظر بگیریم که در آنها روند کاهش قیمت باتری و افزایش توان آن به کندی صورت می گرفت، رشد چشمگیر صنعت باتری در حال حاضر بیشتر نمایان می شود. این پیشرفت ها به گونه ای است که هم اکنون شرکت تسلا موتور، یک خودرو مجهز به باتری های لیتیوم یون با قیمت تقریبی 100 هزاردلار ساخته است که با هر بار شارژ کامل، 320 کیلومتر را می پیماید. البته این خودرو در رده خودروهای اسپرت قرار می گیرد و صفر تا صد آن 4 ثانیه است.
حال با توجه به وضعیت باتری های کنونی و باتری های نسل گذشته و این که مناسب ترین باتری های قابل استفاده در خودروهای الکتریکی نسل گذشته باتری های سرب و اسید با توان تقریبی یک پنجم باتری های لیتیوم یون فعلی بود، به خوبی می توان فهمید که چرا برای برهه ای مشخص، تحقیقات بر روی خودروهای تمام برقی متوقف شد. اما در این سال ها با توجه به چشم انداز روشنی که در صنعت باتری به چشم می خورد و باتری های تحقیقاتی خوبی که با توانی در حدود 3 تا 4 برابر باتری های لیتیوم یونی فعلی ساخته شده اند، به نظر می رسد که بررسی ها برای ساخت خودروهای عمومی با قیمت مناسب و به صورت تمام برقی دوباره از سر گرفته شود. مثلاًَ شرکت بی.ام.و در تلاش است یک مدل خودروی سدان کلاس متوسط با قیمت حدودی 50 تا 70هزار دلار تا سال 2009 تولید کند. چین نیز درصدد تولید یک خودرو چهارچرخ کوچک و ارزان قیمت با نیرو محرکه برقی با قیمت حدودی 10 هزاردلار از سال 2006 بوده است. نروژ، هند و فرانسه نیز به دنبال این هستند که خودروی چهارچرخ کوچکی با قیمت قابل مقایسه با خودروهای سواری فعلی تولید کنند. به علاوه تعداد شرکت هایی که هر سال به شرکت های سازنده خودروهای تمام برقی می پیوندند روبه افزایش است. البته این روند هنوز محدود است، به گونه ای که تعداد تولید این خودروها از چند صد دستگاه تا 2 یا 3 هزار دستگاه بیشتر نمی شود.
در زمینه تولید قدرت در خودرو، کارهای دیگری نظیر استفاده از پیل سوختی (Fuel Cell) و نیز خودروهای هیدروژنی انجام شده است که به دلیل مشکلات فنی زیاد هنوز به بازار مصرف راه نیافته اند.
با توجه به مطالب ذکر شده، حتی در چشم اندازهای میان مدت نیز، ورود نیروی الکتریکی در زنجیره انتقال قدرت خودرو امری اجتناب ناپذیر است. بر پایه برخی گزارشات، پیش بینی می شود که تا سال 2020 حدود 10 درصد از خودروهای دنیا به صورت هیبرید و یا تمام برقی باشند.
قابل ذکر است که از میان 10 خودروی برتر سال،2006 شش خودرو به صورت هیبریدی بوده اند که این مسأله حاکی از نگاه جدید مدیران صنایع خودروسازی دنیا به خودروهای الکتریکی است.
منبع:
http://www.newdesign.ir/search.asp?id=484&rnd=2514
به نقل از :نشریه صنعت خودرو، شماره 112
انژکتور چیزی جز یک شیر الکترونیکی کنترل شده نیست

هنگامي كه جريان الكتريكي وارد بوبين مي شود سوزن بالا آمده و به سوخت پر فشار اجازه تزريق ميدهد . سوخت پاش سوخت را به ميزان تعيين شده و به صورت گرد (بخاز اتمیزه) روی دریچه ورودی می پاشد تا پس از تراکم به راحتی منفجر گردد .

مقدار سوخت تزريق شده به وسيله انژكتور به مقدار زمان باز بودن دهانه سوخت پاش (زمان بالا بودن سوزن)بستگی دارد که توسط واحدکنترل الکترونیکی ECU تعیین می گردد.

انژكتورها طوري بر روي مانيفولد تعبيه شده اند كه سوخت را مقبل سوپاپ هاي ورودي بپاشند . انژكتورها توسط ريل هاي سوخ كه حامل سوخت با فشار بالا هستند تغذيه مي شوند .

براي تعيين ميزان صحيح تزريق سوخت انژكتور از واحد كنترل الكترونيكي ECU فرمان می گیرد . واحد كنترل الكترونيكي ECU نیز اطلاعات را از سنسورهای مختلف دریافت کرده و با توجه به شرایط موتور میزان تزریق سوخت را مشخص می کند.
سنسورها :
برای رسیدن به نسبت صحیح اختلاط سوخت و هوا واحد کنترل الکترونیکی نیاز به اطلاعاتی از نحوه کارکرد موتور و بار وارده بر آن را دارد . اطلاعات از طریق سنسورها ( تغییر ولتاژ ) در اختیار ECU قرار می گیرد .
سنسور دریچه گاز ( سنسور ساسات ) :
وظیفه این سنسور اندازه گیری حجم هوای ورودی به داخل موتور از میزان باز بودن دریچه است . که ECU با توجه به این سنسور و سنسور دور موتور حجم هوای ورودی را محاسبه می کند .
سنسور اکسیژن :
واحد کنترل الکترونیکی (ECU) با توجه به ولتاژ ارسالی از این سنسور میزان اکسیژن خارج شده از موتور را پردازش کرده و غنی یا رقیق بودن سوخت را اصلاح می کند.
سنسور دور موتور :
این سنسور مقدار گردش موتور را در دقیقه RPM به ECU ارسال می کند . ECU نیز با توجه به دور موتور تعیین می کند . دو نوع سیستم تزریق داریم در نوع اول انژکتور تا پایان تزریق سوخت انژکتور قبلی تزریق نمی کند .در نوع دوم انژکتور در زمان تزریق سوخت انژکتور قبلی تزریق را شروع می کند که روش دوم در تغییر دور ناگهانی موتور بهتر عکس العمل نشان می دهد.
برگرفته از وبلاگ انواع سیستم های خودروhttp://www.carblog.blogfa.com/
|
| منبع مقاله: | http://www.articles.ir |
دليل اول: بنزين, مانند هر مايع ديگرى وقتى سرد است تبخيرش نيز كمترمى شود.احتمالا تجربه كرده ايد كه اگر مقدارى اب را در مكانى گرم بريزيد نسبت به حالتى كه اب را بر روى مكانى سرد بريزيد سريعتر تبخير مى شود.وقتى بنزين سرد مى شود تبخيرش نيز به آهستگى روى مى دهد. بنابراين به سختى مى سوزد.(بنزين مى بايست تبخير شود تا بسوزد).بعضى وقتها مى بينيد وقتى كه هوا سرد است مردم "اتر" را در موتور خودرو مى ريزند تا به بهتر روشن شدن موتور كمك كند.چون اتر بهتر از بنزين در هواى سرد تبخير مى شود.
دليل دوم: روغن در هواى سرد غليظ تر مى شود.شما مى دانيد كه اگر مثلا عسل را در يخچال قرار دهيد ضخيم و غليظ تراز حالتى مى شود كه در هواى داغ يا معمولى است.روغن نيز همين طور است.زمانى كه شما سعى مى كنيد موتور سرد را روشن كنيد.روغن غليظ كار را براى حركت موتور سخت مى كند.در مناطق سردسير مى بايست از روغن هاى تركيبى در موتور خود استفاده شود.زيرا اين نوع روغن ها در دماهاى پايين نيز به صورت مايع باقى مى مانند.
دليل سوم: همچنين باترى ها نيز در هواى سرد مشكل پيدا مى كنند.يك باترى پر از مواد شيميايى است كه الكترونها را توليد مى كنند.(قسمت "باترى چگونه كار مى كند" را براى اطلاعات بيشتر بخوانيد).واكنشهاى شيميايى داخل باترى زمانى كه باترى سرد است خيلى آهسته تر انجام مى شود و سرعت اين واكنش ها كم مى شود كه در نتيجه آن الكترونهاى كمترى نيز توليد مى شود.بنابراين استارت نيز انرژى كمترى دريافت مى كند كه باعث مى شود موتور به كندى به راه بيفتد.
تمام سه دليل فوق مى تواند در دير روشن شدن يا سخت روشن شدن موتور در هواى سرد تاثير داشته باشد.بنابراين مردم خودروهاى خود را درگاراژهاى گرم نگه دارى مى كنند و يا از بخارى براى گرم نگه داشتن استفاده مى كنند.
منبع : http://herfe87.blogfa.com/
در زمانهای گذشته برای انتقال حرارت تنها از آب استفاده می کردند اما بعدها به دلیل یخ زدن آب موتور در زمستان ، به آن (متانول) اضافه کردند اما متانول نیز باعث کاهش نقطه جوش در تابستان می شد .
در نهایت (گلایکول) مورد استفاده قرار گرفت و نام ضد یخ برای آن انتخاب شد . ضد یخ علاوه برای انتقال حرارت یک مایع محافظت کننده در برابر نقطه انجماد و نقطه جوش است که باعث کاهش نقطه انجماد به 37- درجه افزایش نقطه جوش به 136 درجه می گردد .
معمولاً 95 درصد مواد ضد یخ (متو اتیلن گلایکول) (MEG) است که نقطه انجماد آب و جوش آن را افزایش داده و برای جلوگیری از خورندگی قطعات فلزی توسط آب ، از فسفات استفاده می شود همچنین مواد فلوئورسنت که باعث رنگی شدن آن می شود.
منبع : http://herfe87.blogfa.com/
در زمانهای گذشته برای انتقال حرارت تنها از آب استفاده می کردند اما بعدها به دلیل یخ زدن آب موتور در زمستان ، به آن (متانول) اضافه کردند اما متانول نیز باعث کاهش نقطه جوش در تابستان می شد .
در نهایت (گلایکول) مورد استفاده قرار گرفت و نام ضد یخ برای آن انتخاب شد . ضد یخ علاوه برای انتقال حرارت یک مایع محافظت کننده در برابر نقطه انجماد و نقطه جوش است که باعث کاهش نقطه انجماد به 37- درجه افزایش نقطه جوش به 136 درجه می گردد .
معمولاً 95 درصد مواد ضد یخ (متو اتیلن گلایکول) (MEG) است که نقطه انجماد آب و جوش آن را افزایش داده و برای جلوگیری از خورندگی قطعات فلزی توسط آب ، از فسفات استفاده می شود همچنین مواد فلوئورسنت که باعث رنگی شدن آن می شود.
منبع : http://herfe87.blogfa.com/
کیسه هوا :
کیسه هوا یکی از تجهیزات ایمنی در وسایل نقلیه است.کیسه های هوا یک هزارم ثانیه پس از یک تصادف یا ضربه ناگهانی پر از باد شده و در هنگام سانحه بین سر شخص و قسمت های سخت داخلی خودرو را پر می کندو کمترین ضربه ممکنه را به راننده وارد می کند .
اکثر کیسه های هوای معمولی در محلی بین قربیلک فرمان و یا در داشبورد خودرو جا سازی می شوند.تا در هنگام ضربه ناگهانی مانع از برخورد سر راننده یا سرنشین به فرمان یا داشبورد شود و مانند بالشی نرم صورت آنها را می پوشاند.
با پیشرفت فن آوری و رعایت نکات ریز ، ایمنی در هنگام سانحه چندین برابر شده است. مثلا : یقین از این که شخص پس از باز شدن کیسه هوا می تواند به راحتی نفس بکشد یا نه و یا این که صدای باز شدن کیسه باعث وحشت سرنشین نشود .



اغلب کیسه هوا طوری طراحی شده اند که از سرعت 10 تا 12mph در حالت آماده باش (stand by)قرار می گیرند . برخی از تولید کنندگان به این نتیجه رسیده اند که اغلب مردم در سرعت های پایین از کمربند استفاده نمی کنند و وسایل ایمنی را در این سرعت ها مزاحم آسایش خود می دانند . بنابراین کیسه های هوای تولید این کمپانی ها در 16 mph فعال می شود .
طرز کار کیسه ها :
در درون این کیسه ها یک ماده منفجره قرار دارد که به دو المنت متصل است .
در هنگامی که خودرو ترمز ناگهانی می کند یا در هنگام تصادفات یک سنسور حساس به ضربه که در جلوی خودرو نصب شده مستقیما دو المنت را باردار می کند که امر موجب انفجار ماده منفجره شده و گاز حاصل از این انفجار فضای کیسه را پر می کند و باعث باز شدن آن می شود.
فناوری کیسه های هوا در آینده :
با توجه به تحقیقات گسترده اغلب مردم بستن کمربند را موجب عدم آسایش در خودرو می دانند . ولی آیا کیسه هوا می تواند جانشین کمر بند شود ؟
ساخت کیسه های هوشمند این امر را ممکن می سازد. این کیسه ها با توجه به این که چه کسی روی صندلی نشسته ( یک فرد بالغ یا یک کودک ) در هنگام حادثه باز شده و فضا را پر می کنند . همچنین این خودروها دارای کیسه های فرعی می باشند که از طرفین باز شده و پس چند لحظه در هنگامی که خودرو کاملا ساکن شد به سرعت بسته می شوند. در برخی از این خودروها کیسه هایی در سقف وجود دارد که هنگام واژگون شدن خودرو سریعا باز می شود.

منبع:http://www.carblog.blogfa.com/